تفسیر ابن عربى(رحمه من الرحمن) سوره العادیات

(۱۰۰) سوره العادیات مکیّه

[سوره العادیات (۱۰۰): الآیات ۱ الى ۸]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏

وَ الْعادِیاتِ ضَبْحاً (۱) فَالْمُورِیاتِ قَدْحاً (۲) فَالْمُغِیراتِ صُبْحاً (۳) فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً (۴)

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً (۵) إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ (۶) وَ إِنَّهُ عَلى‏ ذلِکَ لَشَهِیدٌ (۷) وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ (۸)

[النفس مجبوله على حب المال و جمعه:]

الخیر یعنی المال، فالنفس مجبوله على حب المال و جمعه، فجعل الکرم فی الإنسان تخلقا لا خلقا، و لهذا سمى الزکاه صدقه أی کلفه شدیده على النفس لخروجها عن طبعها فی ذلک.

[سوره العادیات (۱۰۰): الآیات ۹ الى ۱۰]

أَ فَلا یَعْلَمُ إِذا بُعْثِرَ ما فِی الْقُبُورِ (۹) وَ حُصِّلَ ما فِی الصُّدُورِ (۱۰)

إذا بعثت الأجسام من قبورها، و حصل للعرض علیها ما فی صدورها، صدق الخبر الخبر، و ما بقی للریب فی ذلک أثر.

 

[سوره العادیات (۱۰۰): آیه ۱۱]

إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَخَبِیرٌ (۱۱)

فاکتفى بالخبره عن العلم، إذ کانت کل خبره علما.

رحمه من الرحمن فى تفسیر و اشارات القرآن، ج‏۴، ص: ۵۳۵

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *