تفسیر ابن عربى(رحمه من الرحمن) سوره قریش

(۱۰۶) سوره قریش مکیّه

[سوره قریش (۱۰۶): آیه ۱]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏

لِإِیلافِ قُرَیْشٍ (۱)

التقرش التقبض و الاجتماع، و لما کانت هذه القبیله جمعت قبائل سمیت قریشا، أی مجموع قبائل، و لما کان الغالب على قریش التجاره فإنهم کانوا تجارا دون غیرهم من الأعراب، خاطبهم اللّه تعالى بقوله‏ «لِإِیلافِ قُرَیْشٍ» «إِیلافِهِمْ».

[سوره قریش (۱۰۶): الآیات ۲ الى ۴]

إِیلافِهِمْ رِحْلَهَ الشِّتاءِ وَ الصَّیْفِ (۲) فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَیْتِ (۳) الَّذِی أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ (۴)

[الإنسان إذا أکل الطعام حتى یشبع فذلک لیس بغذاء]

اعلم أن الإنسان إذا أکل الطعام حتى یشبع فذلک لیس بغذاء، و لا بأکل على الحقیقه، و إنما هو کالجابی الجامع للمال فی خزانته، و المعده خزانه لما جمعه هذا الآکل من الأطعمه و الأشربه، فإذا جعل فیها أعنی فی خزانه معدته ما اختزنه فیها و رفع یده، حینئذ تتولاه الطبیعه بالتدبیر، و ینتقل ذلک الطعام من حال إلى حال، و یغذیه بها فی کل نفس یخرج عنه دائما، فهو لا یزال فی غذاء دائم، و لو لا ذلک لبطلت الحکمه فی ترتیب نشأه کل متغذ، و اللّه حکیم فإذا خلت الخزانه حرک الطبع الجابی إلى تحصیل ما یملؤها به، فلا یزال الأمر هکذا دائما أبدا، قال صلّى اللّه علیه و سلّم [الجوع بئس الضجیع‏] و کان صلّى اللّه علیه و سلّم یتعوذ من الجوع، و هو الجوع الذی یؤثر خبلا.

رحمه من الرحمن فى تفسیر و اشارات القرآن، ج‏۴، ص: ۵۴۷

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *