معانی الفاظ در قرآن كشف الاسرار و عدة الأبرارحکایات كشف الأسرار و عدة الأبرار

علت تكرار قصّه موسى(ع) در قرآن كشف الأسرار و عدة الأبرار

و گفته‏اند تكرار قصّه موسى و ذكر فراوان در قرآن دليل است بر تفخيم و تعظيم كار او و بزرگ داشت قدر او، اكنون بر شمر در قرآن ذكر و نواخت او تا بدانى منزلت و مرتبت او:

ميقات موسى: جاءَ مُوسى‏ لِمِيقاتِنا؛

وعده موسى:وَ واعَدْنا مُوسى‏؛

طور موسى: آنَسَ مِنْ جانِبِ الطُّورِ؛

درخت موسى: فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ.

آتش موسى: إِنِّي آنَسْتُ ناراً؛

مناجات موسى:وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا؛

شوق موسى: وَ عَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضى‏؛

غربت موسى: وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ‏:

قربت موسى: نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ‏،

محبّت موسى‏ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي‏؛

اصطناع موسى: وَ اصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي‏

مادر موسى:وَ أَوْحَيْنا إِلى‏ أُمِّ مُوسى‏؛

خواهر موسى: قالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّيهِ‏؛

برادر موسى:وَ أَخِي هارُونُ

‏ دايه موسى: هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‏ أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُ لَكُمْ‏؛

بلاء موسى‏ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِ‏؛

درياى موسى: أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ

عصاى موسى‏ قالَ هِيَ عَصايَ‏؛

طفوليت موسى: فَرَدَدْناهُ إِلى‏ أُمِّهِ‏؛

پرورش موسى: أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً

قوت و مردى موسى: بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى‏،

دامادى موسى: أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَ‏؛

مزدورى موسى: يا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ‏

نبوّت و حكمت موسى:آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً.

اين همه ياد كرد تا عالميان بدانند خصوصيت و زلفت و قربت موسى با اين همه منقبت و مرتبت در حضرت رسالت محمد عربى تا بقدم تبعيّت بيش نرسيد. و ذلك‏ قوله (ص): لو كان موسى حيا لما وسعه الا اتباعى.

مصطفاى عربى از صدر دولت و منزل كرامت آن كرامت كه:كنت نبيا و آدم بين الماء و الطين‏

عبارت از آنست قصد صف النّعال كرد تا ميگفت: إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ‏ و موسى كليم از مقام خود تجاوز نمود و قصد صدر دولت كرد كه ميگفت: أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ‏، لا جرم موسى را جواب اين آمد كه: لَنْ تَرانِي‏ و و مصطفاى را (ص) اين گفتند: أَ لَمْ تَرَ إِلى‏ رَبِّكَ‏ لولاك ما خلقت الافلاك‏

عادت ميان مردم چنان رفته كه چون بزرگى در جايى رود و متواضع وار در صفّ النعال بنشيند، او را گويند اين نه جاى تو است خيز ببالاتر نشين. چون سيد خافقين قصد صف النعال كرد كه: إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ‏ او را گفتند يا سيّد اين نه جاى تو است، بساط بشريّت نه بارگاه قدم چون تويى بود، و اليه الاشارة بقوله: ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ‏ سيّد گفت آرى ما آمده‏ايم تا صفّ نعال را بصدر دولت رسانيم تا چنان كه از روى شريعت خاك بآب در رسانيديم از روى حقيقت سوختگان امّت را واپس ماندگان آخر الزّمان در موقف حشر و نشر ايشان را بصدر دولت رسانيم. و اليه الاشارة بقوله (ص) نحن الآخرون السابقون.

کشف الأسرار و عده الأبرار رشید الدین میبدى سورة القصص آیه1–21

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
-+=