قضاوت حضرت داوود علیه السلام كشف الأسرار و عدة الأبرار رشيد الدين ميبدى سوره ص

عكرمه گفت: دو مرد برخاستند بخصومت، نزديك داود عليه السلام آمدند، يكى بر ديگر دعوى كرد بگاوى كه از من بغصب دارد، مدّعى عليه آن دعوى را منكر شد و با انكار لطمه ‏اى بر روى آن مدّعى زد، داود از مدّعى بيّنت خواست، بيّنت نبود، داود گفت: امروز برخيزيد تا من در كار شما انديشه كنم، آن شب داود را بخواب نمودند كه مدّعى عليه كشتنى است؛ او را بكش و گاو بمدّعى تسليم كن.

داود گفت:اين خوابست كه مرا نمودند و اندرين حكم تعجيل نكنم تا آن گه كه بوحى مرا محقّق شود، پس وحى آمد از حق جلّ جلاله كه آنچه ترا فرموديم حكم ماست و فرموده ما حكمى درست و قضيّتى راست. داود هر دو خصم را حاضر كرد و گاو بمدّعى داد و بر مدّعى عليه حكم قتل كرد، آن مرد گفت: و بى حجّت قتل من از كجا روا ميدارى؟

گفت:وحى خداوند است و فرمان حقّ جلّ جلاله. گفت: اگر چنين است بارى من راست گويم:پدر اين مرد را كشته ‏ام و گاو از وى بغصب ستده ‏ام اين چه بر من ميرود جزاى آنست و قصاص آن و بر اللَّه جلّ جلاله چيزى فرو نشود و آنچه بر آدمى پوشيده شود بر حق پوشيده نشود، آن گه داود بفرمود تا او را بكشند. پس هيبتى عظيم از داود بر بنى اسرائيل افتاد

همه منقاد وى شدند و سر بر خطّ وى نهادند، گفتند: داود ملك كه ميراند و حكم كه ميكند بوحى آسمان ميكند و بتأييد و نصرت الهى، اينست كه ربّ العالمين فرمود: وَ شَدَدْنا مُلْكَهُ وَ آتَيْناهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطابِ‏.

كشف الأسرار و عدة الأبرار رشيد الدين ميبدى سوره ص آیه 18-29