تفسير و تفاسير قرآن

تفسير و تفاسير شيعه قرن دهم

قرن دهم :

 

 

الحاشية على تفسير الكشاف

اثـر ابـوالـمـعـالى محمد صدرالدين ثالث ( 828 – 903 ق ) فرزند غياث الدين منصور اول حسينى دشتكى شيرازى , از فلاسفه و اكابر اماميه .ايـن اثر حواشى و تعليقات دشتكى بر تفسير الكشاف تاليف جاراللّه زمخشرى ( م 528 ق ) مى باشد كه با مذاق فلسفى خويش نگاشته است .
نـسخه اى از اين حاشيه در كتابخانه سلطان سليمان خان عثمانى در استانبول محفوظ است و در فهرست اين كتابخانه ضبط است .فرزندش امير غياث الدين منصور ( م 948 ق ) نيز داراى تفسير حاشيه بر كشاف مى باشد.

منابع :

احياءالداثر من القرن العاشر, 218; الذريعة , 6/46; مجالس المؤمنين , 2/229.

 

 

 

قراضة النظير و خلاصة التفسير

اثـر شـيخ تقى الدين ابراهيم ( 840 – 900 يا 905 ق ) فرزند على بن الحسن عاملى كفعمى , جبعى حارئى حائرى معروف به كفعمى , از مفسران و محدثان اماميه .تفسير مورد بحث در تلخيص و تنقيح تفسير مجمع البيان لعلوم القرآن شيخ طبرسى ( م 548 ق ) مى باشد به اختصار و تنقيح بعضى توضيحات مى پرازد.نسخه اى از اين تفسير در كتابخانه مجلس شوراى اسلامى محفوظ است .

بـراى كـفـعمى چند اثر ديگر ياد كرده اند:

1) اختصار تفسير على بن ابراهيم قمى , تلخيصى است روائى از تفسير قمى , كه در يك مجموعه نزد افندى صاحب رياض العلما موجود بوده است .
2) الـواضـحة فى شرح سورة الفاتحة , در شرح و بيان سوره فاتحة الكتاب است كه مؤلف آن را جزء منابع كتاب خود البلد الامين ( در دعا ) قرار داده است .
3) اختصار غريب القرآن سجستانى , تلخيص غريب القرآن سجستانى است .
4) الوجيز فى قراءة الكتاب العزيز, نام ديگر آن اللفظ الوجيز است .
در قراءآت قرآن و ضبط اعراب آن .
5) اخـتصار زبدة البيان , تلخيص تفسير زبدة البيان انسان الانسان المنتزع من مجمع البيان تاليف شيخ زين الدين عاملى نباطى كه مختصر تفسير مجمع البيان شيخ طبرسى است .
6) اخـتصار جوامع الجامع طبرسى , مختصرى است از تفسير جوامع الجامع امين الاسلام طبرسى كه در بعضى موارد افزوده هائى بر آن دارد.
7) تـفـسير سورة الفاتحه , در بيان تفسير و خواص آيات الفاتحة الكتاب است و غير از تاليفات ديگر مؤلف است .

مـنـابـع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 6; الاعلام , زركلى , 1/53; اعيان الشيعة , 2/184; امل المل , 1/28; ايـضاح المكنون , 1/192; الذريعة , 17/65; روضات الجنات , 1/20; رياض العلماء, 1/21; كشف الـظـنـون , 2/1982; مـعـجـم الـدراسات القرآنية , 234; معجم المؤلفين , عمر رضا كحاله , 1/65; مفسران شيعه , 137.

 

 

 

جامع البيان فى تفسير القرآن

اثر معين الدين محمد ( 832 – 906 ق ) فرزند عبدالرحمن بن محمد ايجى شيرازى , از علماى عصر خود.
تـفـسـيـر مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و شيوه كلامى و ادبى با بهره از روايات و احاديث فريقين سنى و شيعه تدوين شده است و آن شامل تمام قرآن از سوره الحمد لغايت سوره الناس در نوع خود بسيار محققانه و از تفسيرهاى معروف قرن دهم هجرى مى باشد.
چند نسخه خطى از اين تفسير امروزه موجود است از جمله نسخه كتابخانه مدرسه باقريه مشهد و نسخه كتابخانه الخديوية مصر.

ايـن تـفـسـيـر نـخـستين بار در لاهور به سال 1879 م به طبع رسيد سپس در حاشيه اكليل فى استنباط التنزيل سيوطى در دهلى به سال 1296 ق تجديد چاپ گرديد.

مـنـابع :

الاعلام , 6/195; ايضاح المكنون , 1/303; الضوء اللامع , 8/37; فهرست كتابخانه الخديوية , 1/159; كشف الظنون , 1/452, معجم المطبوعات , 1/500; معجم المؤلفين , 10/153.

 

 

 

الواضحة فى تفسير الفاتحة

اثـر مـلا مـحـمـد مـعين الدين ( م 907 ق ) فرزند شرف الدين محمد هروى فراهى معروف به ملا مسكين يا معين مسكين كه در هرات و كنار بقعه خواجه عبداللّه انصارى جنب برادرش نظام الدين محمد به خاك سپرده شده است .
تفسير مورد بحث در بيان و تفسير سوره الحمد و به فارسى است .امروزه نسخه هاى متعدد از اين تفسير در دست است .از جمله نسخه اى در كتابخانه جعفريه در مدرسه هندى كربلا.
بـراى مـلا مـعين مسكين اثرات ديگرى ذكر كرده اند:

1) بحرالدرر, در چند جلد به زبان فارسى و عربى .آنرا در شهر مزار شريف تاليف كرده و آيه يطعمون الطعام على حبه مسكينا و يتيما و اسيرا را در حـق مـولا امـيـرالـمؤمنين (ع ) مى داند و مى گويد: به سنان ملك دنيا گرفت و به سه نان ملك عقبى گرفت مسكين تو, كه نه سنان دارى نه سه نان .

2) احسن القصص , كه در تفسير و شرح آيات سوره يوسف است و در 1278 ق در تهران چاپ سنگى و در 1309 ق در لـكنهو كه آن را چاپ نقره كار گويند و بهترين تصحيح آن به كوشش دكتر سيد جعفر سجادى از سوى دانشگاه تهران و سپس مؤسسه اميركبير منتشر شده است .

3) حـدائق الـحـقـايـق فى كشف اسرار الدقائق , اين كتاب در چند جلد به زبان فارسى و به شيوه عرفانى و با استناد به اشعار مؤلف و ديگران تدوين گرديده است .
نـسـخـه هاى متعددى از اين تفسير در كتابخانه ها موجود است از جمله در كتابخانه آستان قدس رضوى ( شماره هاى 1516 و 9843 ) و در كتابخانه آية اللّه مرعشى .
اين كتاب با پيش گفتار دكتر سيد جعفر سجادى و توسط دانشگاه تهران طبع و منتشر گرديده است .

مـنـابـع :

احـياء الداثر من القرن العاشر, 230; تاريخ حبيب السير, 4/340; الذريعة , 25/12; مزارات هـرات , 2/114; مـعجم الدراسات القرآنية , 315; مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى , خانبابا مشار, 6/261; فهرست نسخه هاى خطى فارسى , منزوى , 1/67; مفسران شيعه , 134.

 

 

 

 

تفسير دوانى

[تـفـسـير آيه اسراف ], اثر مولانا جلال الدين محمد ( 820 – 908 ق ) فرزند اسعد دوانى , از مشاهير حكماى شيعه .
تـفـسـير مورد بحث در شرح و تفسير معضلات چند آيه شريفه از قرآن است كه به شيوه عرفانى و فلسفى تاويل و تفسير گرديده است .
دو نسخه خطى از اين اثر در كتابخانه آستان قدس رضوى مى باشد ( شماره 1471 ). نـسـخـه هـاى آستان قدس رضوى اختصاص به تفسير آيه 31 سوره اعراف دارد: يا بنى آدم خذوا زيـنـتـكـم عـنـد كل مسجد و كلوا و اشربوا و لا تسرفوا انه لا يحب المسرفين و نسخه كتابخانه جعفريه مدرسه هندى در كربلا شامل تفسير آيات ديگرى نيز مى باشد كه اين تفسير مرتب است بر چـنـدين موقف و فصل : مولانا جلال الدين دوانى را تفسيرهاى ديگرى است :

1) تحفه روحانى , در علم حروف و اسرار آيات و خواص كلمات و بينات قرآن كه با مشرب عرفانى و فلسفى خود اسرارى از قرآن را ذكر مى كند.

2) تـفسير قلاقل يا چهار قل , در يك جلد و به زبان عربى و به شيوه كلامى و فلسفى شامل بحث و شـرح چـهـار سـوره قـرآن : قل يا ايها الكافرون , قل هو اللّه احد, قل اعوذ برب الفلق , قل اعوذ برب الناس .

3) تـفسير سورة الاخلاص , اين كتاب در يك جلد به زبان عربى و به شيوه عرفانى و فلسفى سوره اخلاص را مبسوطا شرح كرده و به نام السلطان ناصرالدين ابوالفتح عبدالقادر اتحاف كرده است .
نسخه هائى از اين كتاب موجود است از آن جمله در كتابخانه آستان قدس رضوى ( شماره 6406 ) چهار نسخه .

مـنـابـع :

احـيـاء الداثر من القرن العاشر, 220; الاعلام , زركلى , 6/32; اعيان الشيعة , 9/122; البدر الطالع , 2/130; ايضاح المكنون , 1/54; الذريعة , 4/331; شذرات الذهب فى اخبار من ذهب , 8/160; الضوء اللامع لاهل القرن التاسع , سخاوى , 7/133; كشف الظنون , 1/39; معجم المؤلفين , عمر رضا كحاله , 9/47; مفسران شيعة , 135.

 

 

 

تفسير سورة الفاتحة

اثر شيخ صدرالدين ( زنده در 908 ق ) از مفسران شيعة در عصر خويش .تفسير مورد بحث اختصاص به تفسير سوره فاتحه دارد.پايان فراغت از تاليف در 908 ق بوده است .

شيخ آقابزرگ تهرانى نسخه اى را كه در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى محفوظ است معرفى مى نمايد.

منابع :

الذريعة , 4/340; مفسران شيعة , 135.

 

 

 

معدن العرفان فى فقه مجمع البيان لعلوم القرآن

اثـر شـيـخ ابـراهـيم ( زنده در 909 ق ) فرزند حسن وراق , از فقهاى عصر خود, و از طرق اجازات علماى اماميه .تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى شامل بخشى از آيات قرآن است .مـؤلـف آيـات احـكـام قـرآن را گـردآورى نـموده سپس پس از ذكر آيه به بيان احكام فقهى آيه مى پردازد و داراى مقدمه اى مشتمل بر چند فن است .

وى در مـقـدمـه خـود سبب تاليف را چنين بيان كرده است ( ثانيها: ان اليات الفقهية لم يفرد لها اصحابنا رضوان اللّه عليهم مجمعا وافيا و لا نصابا شافيا مع انها اعظم الطرق الى الاحكام الفقهية و الالـة الاسـتدلالية على المسائل الاجتهادية ) او نظر دارد به اينكه مفسران اماميه كمتر به تفسير آيات احكام قرآن پرداخته اند و تاليفات مستقل در اين باب كم است لذا مبادرت به تفسير فقه قرآن مجيد نموده است .ذكرى از اين تفسير در الذريعة نيامده است .

ظـاهـرا نسخه منحصر به فرد مورخه 968 ق از مخطوطات كتابخانه دانشگاه لوس آنجلس آمريكا است .و ضمن مجموعه شماره 1061 در آن كتابخانه موجود است .

مـنـابع :

اعيان الشيعة , 2/127; بحارالانوار, 108/94; احياء الداثر من القرن العاشر, 3; رياض العلماء, 1/15; مستدرك الوسائل , 3/417; مجله تراثنا, شماره 2; سال 4, 1409 ق .

 

 

 

جواهر التفسير

اثـر مـولى كمال الدين حسين ( م 910 ق ) فرزند على بيهقى سبزوارى مشهور به واعظ كاشفى , از حكما و شعراء مفسران شيعه .اين اثر به نام تفسير العروس و تفسير الزهراوين ( يعنى دو سوره بقره و آل عمران ) نيز شهرت دارد كه همگى متحد هستند.

مـفـسـر آن را بـه امر وزير امير نظام الدين على شيرنوائى جعتائى وزير سلطان حسين ميرزا بايقرا تاليف نموده است .
تـفسير در ديباچه تفسير ديگرش موسوم به مواهب عليه مى گويد كه مى خواسته اين تفسير را در چهار جلد تاليف نمايد و موفق به پاك نويس مجلد اول گرديده است ولى باقى هنوز پيش نويس و غير مرتب مى باشد و عمرش به تكميل آن وفا نكرد و اين اثر تا تفسير آيه 84 سوره نساء را دربردارد.

مفسر مقدمه خويش را در چهار اصل كه شامل بيست و دو عنوان است مرتب كرده است و به فنون متعلق به تفسير قرآن و بيان فضيلت انواع علوم قرآن مى پردازد.

اصل اول ) در فضائل قرآن و اسامى آن و مباحث حدوث و قدم و سماع در چهار عنوان .

اصل دوم ) در بيان جامعيت قرآن و چگونگى انشعاب علوم از آن در پنج عنوان .

اصل سوم ) در ذكر الفاظى كه ميان مفسرين متداول است در هشت عنوان .

اصل چهارم ) در بيان مطالب متفرقه كه شناختن آن لازم است در شش عنوان .

سـپـس بـه تـفـسير بسمله و سوره فاتحه پرداخته و بعد تفسير سوره بقره و آل عمران را به پايان رسانده و در و در شرح آيه 84 از سوره نساء متوقف مانده است .امـروزه نـسـخه هاى متعدد از اين تفسير در دست است از جمله شش نسخه در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى .نسخه هاى نفيس ديگرى در كتابخانه مدرسه سپهسالار ( شماره 1948 به بعد ) موجود است .
تفسيرهاى ديگرى براى واعظ كاشفى نقل كرده اند بدين قرار:

1) تفسير سوره يوسف , كه در شصت مجلس آن را براى اصحاب خود املاء كرده است كه نتيجه آن را جامع الستين گويند.تفسيرى است عرفانى و ادبى و اخلاقى با استشهاد از قصص و حكايات لطيفه و اشعار فارسى زيبا و شيرين قدما.نـسـخـه هـايـى از آن در دست است از جمله در كتابخانه مدرسه سپهسالار ( شماره 2001 ) و در كـتابخانه مجلس ( شماره 12722 ),

2) مختصر التفاسير: مختصر جواهر التفسير لتحفة الامير در بيست هزار بيت كه نسخه اى از آن در كتابخانه كوپرلى زاده در استانبول موجود است .

3) الـمـواهـب العلية , مختصر جواهر التفسير تاليف فوق الذكر كه به همان سبك تدوين كرده و به وزير عليشير نوائى اهداء كرده است .
نـسـخـه هـائى از آن موجود است كه 20 نسخه در كتابخانه آستان قدس رضوى و در 1317 ش در تهران چاپ شده است .

مـنابع :

احياءالداثر من القرن العاشر, 69; الذريعة 5/265; ريحانة الادب , 5/29; فهرست كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى , 1/466; مزارات هرات , 2/115; مفسران شيعه , 127; مؤلفين كتب چاپى فارسى عربى , خانبابا مشار, 2/810.

 

 

 

منتخب ترجمان القرآن

اثر عادل ( م ح 915 ق ) فرزند على بن عادل حافظ خراسانى , از علماى شيعه اديب و شاعر.تـفـسـيـر مـورد بحث در يك جلد به زبان فارسى و شيوه ادبى اصل اين تفسير از علامه مير سيد شريف على جرجانى ( 740 – 816 ق ) كه آن را به ترتيب سوره هاى قرآن كريم تنظيم نموده است مـى بـاشـد سـپس عادل خراسانى سبك و تنظم آن را تغيير داده است و به ترتيب حروف الفبائى درآورده و تـنـظـيـم كرده است سپس مقدمه خود را با حذف بسمله و خطبه الحمد جرجانى به مقدمه او افزوده است .

نسخه مورخه سال 1101 ق در دانشگاه تهران موجود است .ايـن تـفسير نخست در سال 1313 ق در تبريز چاپ سنگى گرديد سپس در سال 1330 ق تجديد چـاپ گـشـت و در سال 1333 ش با مقدمه آقاى دكتر محمد دبير سياقى تجديد طبع گرديده است .

مـنـابـع :

مـنـتـخـب ترجمان القرآن , چاپى ; احياء الداثر من القرن العاشر, 116; الذريعة , 22/384; فهرست دانشگاه , 3/5352.

 

 

 

تفسير شبسترى

اثر شيخ برهان الدين ابراهيم ( شهيد در 915 يا 917 ق ) فرزند حسن شبسترى نقشبندى ملقب به سيبويه ثانى , از علماى نحو و صرف و لغت و اديب شاعر.وى ايرانى تبار و از مردم شبستر آذربايجان است و به جهت تشيعش به قتل رسيد.

اشـعـار بـسـيارى در مدح و ثناء و ولايت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب (ع ) دارد كه تشيع او را مـى رساند از جمله اين بيت در ( التائيه ) او موسوم به ( نهاية البهجة ) در نظم الكافيه و قد حذف التنوين فى مثل قولنا شفيعى حسين بن على فتمت تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و شيوه عرفانى شامل بخشى از قرآن كريم است كه تا پايان سوره يوسف نگاشته شده و اين آخرين اثر مؤلف است كه ناتمام به شهادت رسيده است .

شـيـخ نجم الدين الغزى در الكواكب السائرة باعيان المئة العاشرة به شرح حال وى پرداخته او را از فـضـلاء عـصر خود مى خواند كه داراى مصنفات در صرف و نحو و صاحب قصيده تائيه در نحو كه بـى نـظير است ذكر كرده سپس تفسير قرآن كريم او را ياد كرده و تصريح نموده است كه تا سوره يوسف نگاشته و بعد شهادت او را بدست خوارج در ارزنجان كه همان تصحيف آذربايجان باشد ذكر نموده است .

نـسـخه اى از اين تفسير در كتابخانه شيخ محمد صالح برغانى در كربلا موجود است و نسخه هاى ديگر در كتابخانه تركيه .

مـنـابـع :

اعـيـان الشيعة , 2/127; الاعلام , 1/35; ايضاح المكنون , 1/308; الذريعة , 3/201; شذرات الـذهـب , 8/68; كـشـف الـظـنـون , 1/208; الكواكب السائرة باعيان المئة العاشرة , 1/110; معجم المؤلفين , 1/22.

 

 

 

 

قصص الانبياء

از شيخ عبداللطيف ( زنده در 917 ق ) فرزند شيخ شمس الدين على واعظ بيرجندى , از متكلمين و مفسرين شيعه در قرن دهم هجرى ( دايرة المعارف تشيع , 3/569 ). تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان فارسى و شيوه كلامى و داستانى شامل بخشى از قرآن كريم مرتب بر مقدمه و چند باب .

مـؤلـف آيـات داسـتـانـهـاى پـيغمبران را گردآورى نموده سپس با بهره از روايات و اخبار ائمه معصومين (ع ) به تفسير و شرح مى پردازد.نـسـخه هاى متعددى از اين تفسير موجود است كهنترين آنها مورخه 947 ق در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى ( شماره 6833 ) موجود است .

مـنـابـع :

الذريعة , 17/103; فهرست الفبائى و خطى فارسى كتب خطى آستان قدس , 445, 513; احياءالداثر من القرن العاشر, 135.

 

 

 

 

تفسير تسترى

اثر سيد ضياءالدين يا جمال الدين نوراللّه ( م ح 925 ق ) فرزند سيد شمس الدين محمد شاه حسينى مرعشى تسترى , از علماى شيعه جد قاضى نوراللّه شوشترى ( شهيد 1019 ق ). تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و شيوه روائى و كلامى شامل آيه 34 سوره بقره ( و اذ قلنا للملائكة اسجدوا لدم فسجدوا الا ابليس ابى و استكبر و كان من الكافرين ) كه به طور مبسوط به تفسير و بيان اين آيه پرداخته است .

و نـسـخـه ايـن تـفسير از مخطوطات كتابخانه قاضى نوراللّه شوشترى موجود بوده و در مجالس الـمؤمنين مى نويسد ( كه آن را به التماس يكى از اعيان آن ديار تاليف نموده و در آنجا بسيارى از حقايق و دقايق درج فرموده ).

منابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 270; الذريعة , 4/323; مجالس المؤمنين , 1/519.

 

 

 

 

الدرالنظيم فى خواص القرآن العظيم

تـرجمه و نگارش شيخ احمد ( زنده در 926 ق ) فرزند حاج محمد سكاكى طبسى , از علماى عصر صفويه .ايـن اثر ترجمه و نگارش بر مبناى تفسير عربى از ابوالسعادات عفيف الدين عبداللّه يافعى تميمى ( 668 – 768 ق ) از عـرفـاء و صـوفـيـه كـه به تفسير الدرالنظيم فى فضائل القرآن و الذكر الحكيم معروف است .
شيخ احمد سكاكى ( در 926 ق ) عربى آن را به فارسى ترجمه نموده و چندين مقدمه و ديباچه بر آن افـزوده اسـت و در مـقدمه مى نويسد كه آن را به خواهش جمعى از بزرگان به فارسى ترجمه كرده است .

چند نسخه نفيس از اين ترجمه در دست است .از جمله نسخه مورخه 930 ق عصر مؤلف از كتب خطى كتابخانه كاتب اين سطور در كربلاست .نـسـخـه ديـگـر كـهـن بدون تاريخ كه در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى ( شماره 8654 ) محفوظ است .

مـنـابع :

الذريعة , 4/101; فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى , 245; معجم الدراسات القرآنية عند الشيعة الامامية , 67; احياءالداثر من القرن العاشر, 13.

 

 

 

 

شرح الدر النظيم فى خواص القرآن العظيم

اثر شيخ نظام الدين عبدالعلى ( م 932 يا 934 ق ) فرزند محمد بيرجندى , از علماى اعلام , حكيم و منجم .اسـماعيل پاشا بغدادى به غلط وى را از علماى حنفى ذكر نموده و خيرالدين زركلى نيز به تبع از بغدادى وى را حنفى مذهب مى خواند.حال آنكه مفسر از علماى شيعه در عصر صفوى بوده و آثار بسيارى از خود باقى گذاشته است .

قسمتى از مؤلفات و مصنفات وى در كتابخانه آستان قدس رضوى محفوظ است .آقابزرگ تهرانى , در طبقات اعلام الشيعه به شرح حال وى پرداخته و مؤلفات وى را در الذريعه ياد كرده است ( – بيرجندى ). تـفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى شرحى است مزجى بر تفسير الدر النظيم فى فضائل القرآن و الذكر الحكيم كه متن از ابوالسعادات عفيف الدين عبداللّه يافعى تميمى ( 668 – 768 ق ) است .

بيرجندى به شرح الدرالنظيم يافعى پرداخته و متعرض خواص سوره ها نيز مى گردد.در سـوره الاعراف , آيه 180 ( و اللّه الاسماء الحسنى ) به تفصيل اسماء و صفات خداوند را ياد كرده است .نسخه اى از اين تفسير نزد شيخ احمد سكاكى طبسى بوده كه در ترجمه خود از آن نقل مى نمايد.و نسخه مورخه 1053 ق در كتابخانه كاتب ابن سطور در كربلا محفوظ است .

منابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 125; الاعلام , زركلى , 4/30; الذريعة , 13/245; كشف الظنون , 1/41; كـتـبـخانه جور ليلى على پاشا, 25; معجم المؤلفين , عمر رضا كحاله , 5/266; نور عثمانيه كتبخانه , 171; فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانه مركزى آستانه قدس , 16.

 

 

 

 

جامع الفوائد و دافع المعاند

اثر شيخ علم ( زنده در 937 ق ) فرزند سيف بن منصور نجفى حلى , از محدثين و فضلاى اماميه .ايـن تـفـسـيـر تـلـخيص و انتخابى است از تفسير تاويل اليات الباهرة فى العترة الطاهرة اثر سيد شرف الدين على حسينى استرآبادى كه به ترتيب سوره هاى قرآن كريم است .

ايـن اثـر از منابع علامه مجلسى در مجلد اول بحارالانوار بوده و امروزه نسخه خط مؤلف در نجف اشرف از مخطوطات كتابخانه مولى محمد على خوانسارى و دو نسخه در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى ( شماره 1544 ) و نسخه كتابخانه سپهسالار ( شماره 2005 ) محفوظ است .

مـنابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 143; الذريعة , 5/66, 18/149; رياض العلماء, 3/321; فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانه آستان قدس رضوى , 473; مفسران شيعه , 136.

تـفـسـير ديگرى كه به نام فتح نامه موسوم گرديده از ابن همام در كليات فوق ذكر گرديده كه مؤلف در آن سوره الفتح را طى 1350 بيت شعر تاويل و تفسير نموده است .

 

 

 

روضة القلوب

مفسر ابن همام ( زنده در 940 ق ) از عرفا و شعراى شيعه .تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان فارسى و شيوه عرفانى شامل سوره ياسين كه مفسر در 206 بيت آيات سوره ياسين را نظما تفسير نموده است .

نـسـخـه اين تفسير ضمن كليات او شامل شرح حديث ما الحقيقه , حكايت آل عبا, روضة القلوب ( هـمين تفسير ), هداية العارفين , اسرار دل , مثنوى شهادتنامه , تحفة الملوك , مصابيح الهدى , فتح نامه , ترجمه اربعين مير سيد على در كتابخانه دانشگاه تهران ( شماره 2654 ق ) موجود است .

 

 

 

تاويل آيات الظاهره فى فضائل العترة الطاهرة

اثر سيد شرف الدين على حسينى استرآبادى نجفى ( م ب 940 ق ), از علماء و فقهاى شيعه در قرن دهم هجرى .ايـن تـفـسير در بيان و شرح آيات وارده در فضائل خاندان عصمت و نبوت (ع ) است كه از اخبار و احاديث وارده از طريق فريقين عامه و خاصه بدست رسيده است .

مـفـسـر از كـتاب كنزالفوائد كراچكى ( م 449 ق ) و كتاب ما نزل من القرآن فى اهل بيت عليهم الـسـلام , تـالـيـف ابن الحجام و كتاب كشف الغمه اربلى و مصنفات علامه حلى و ساير كتب نقل مى نمايد.اين تفسير از منابع علامه مجلسى در بحارالانوار مى باشد و توسط شيخ علم منصور نجفى , خلاصه كرده است كه آن را جوامع الفوائد و دافع المعاند ناميده است .

امروزه از تفسير مورد بحث شش نسخه در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى ( شماره 1449 ) موجود است .ايـن اثـر بـه تـحـقـيـق حسين استاد ولى , در 1409 ق از دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين قم انتشار يافته است .

مـنـابـع :

احـياء الداثر من القرن العاشر, 145; امل المل , 2/131; الذريعة , 3/304; روضات الجنات , 4/27; ريـاض الـعـلماء, 4/66; فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى , 101, 1/418; مـعـجم رجال الفكر و الادب فى النجف , 30; معجم الدراسات القرآنية , 48; مفسران شيعه , 136; هدية العارفين , 1/845.

 

 

 

ترجمة الخواص

[ تـفـسير زوارى ], اثر ابوالحسن على ( زنده در 947 ق ) فرزند حسن زوارى , از مفسران و علماى اماميه .تفسير مورد بحث در دو ملجد بزرگ به شيوه روائى تاليف شده است .
نام آن ترجمة الخواص است ولى به اسم تفسير زوارى نيز مشهور مى باشد.زوارى در بـيـان گفتار خويش و تفسير آيات قرآن از اخبار و روايات وارده از ائمه اطهار (ع ) نقل نموده و به شرح فضائل خاندان عصمت و نبوت (ع ) مى پردازد.

انجام اثر, اين دوبيتى سروده مؤلف است : اين نافه رقم نمود بر لوح بيان كشاف دقايق معانى نهان از فـضل اله چون به اتمام رسيد تاريخ وى از ( فضل اله ) است عيان ( 947 ق ) امروزه هفت نسخه از ايـن كتاب در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى ( شماره هاى 1217 تا 1220 ) و دو نسخه در مـجـلس شورى ( شماره هاى 14338 و 14817 ) و نسخه مورخه 1020 ق در كتابخانه بشير آغا در استانبول محفوظ است .

تفسير ديگرى به نام مجمع الهدى يا قصص الانبياء به ابوالحسن زوارى نسبت مى دهند كه در يك جلد و به زبان فارسى و به شيوه كلامى و قصه اى در مورد داستانهاى پيامبران و امامان (ع ) از آيات قرآن جمع آورى كرده و به شرح آيات پرداخته است .صـاحـب الذريعة درباره اين كتاب مى نويسد: كبير حسن الفوائد آقاى منزوى يك نسخه از اين تفسير را در كتابخانه آكسفورد ( شماره 598 ) ياد كرده است .

مـنـابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 152; الذريعة , 4/100; فهرست كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى , 123, 1/423; اعيان الشيعة , 8/318.

 

 

 

تفسير دشتكى

اثـر غياث الدين منصور ثانى ( م 948 ق ) فرزند صدرالدين محمد ثالث دشتكى شيرازى معروف به غياث الحكماء.ايـن تـفـسـيـر در شرح و بيان بعضى از آيات قرآن است كه دشتكى آنها را انتخاب و با آراء فلسفى خويش شرح كرده است .
نسخه اى از اين تفسير در كتابخانه جعفريه مدرسه هندى در كربلا موجود است .شـيخ آقابزرگ تهرانى در الذريعة به نسخه ديگرى در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى اشاره دارد.
و احتمال اتحاد آن را با تفسير ديگر مفسر يعنى تفسير سوره هل اتى داده است .
غياث الحكما دشتكى اثرهاى ديگرى نيز دارد:

1) حاشيه بر تفسير كشاف , كه حواشى و تعليقاتى بر تفسير جاراللّه زمخشرى است و قاضى نوراللّه شوشترى به آن اشاره كرده است .نـسخه اى از اين اثر در مجموعه شماره 13708 از موقوفات ابن خاتون در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى محفوظ است .

2) تـفـسير سوره هل اتى , كه آميخته با آراء فلسفى مفسر است و صدرالدين محمد دشتكى فرزند غياث الدين قسمتى از مناجات آخر اين كتاب را در اثر خويش ( الذكرى ) نقل نموده است .

مـنـابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 354; الاعلام , زركلى , 7/304; اعيان الشيعة , 10/141; ايضاح الـمـكـنون , 1/50; الذريعة , 4/296, 6/208; فوائد الرضوية , 668; مجالس المؤمنين , 2/230; معجم الدراسات القرآنية , 93; معجم المؤلفين , عمر رضا كحاله , 13/19.

 

 

 

تفسير الهى اردبيلى

اثر مولانا شيخ جمال الدين و يا كمال الدين حسين ( م 950 ق ) فرزند شرف الدين خواجه عبدالحق معروف به الهى اردبيلى , از علماى عصر صفوى .ايـن تـفـسـيـر در دو مجلد به زبان فارسى مى باشد و ميرزا عبداللّه افندى نسخه خط مؤلف را در اردبيل مشاهده نموده و مى گويد تفسير تمام قرآن كريم مى باشد و مفسر نخستين شخصى است كه در عصر صفويه به تاليف تفسير فارسى و ساير علوم اسلامى پرداخته است .
الـهـى اردبـيلى تفسير ديگرى بنام تفسير كبير دارد كه به زبان عربى در شرح و بيان سوره فاتحة الكتاب و بعضى از آيات سوره بقره و ناتمام مانده است .

مـنـابـع :

احـياء الداثر من القرن العاشر, 60; تحفه سامى , 49; الذريعة الى تصانيف الشيعة , 4/261; رياض العلماء, 2/98; مفسران شيعه , 136.

 

 

 

تفسير آية الكرسى

اثـر سـيـد مـحمد ( زنده در 952 ق ) فرزند سيد حسين معروف به فخرالدين حسينى استرآبادى امامى , از فلاسفه و مفسران شيعه در عصر صفوى .ايـن تـفسير در بيان و تفسير آية الكرسى و به فارسى مى باشد كه مفسر آن را به نام شاه طهماسب صفوى نگاشته و در سال 952 ق از تاليف آن فراغت يافته است .نخست به خواص آية الكرسى سپس به بيان توحيد و اثبات واجب مى پردازد.
نسخه اى از اين كتاب در كتابخانه شيخ محمد على بن محمد جعفر قمى در كربلا و نسخه دوم در كـتابخانه علامه محمد حسين قمشى نجفى در نجف موجود بوده و به نظر شيخ آقابزرگ تهرانى رسيده است .

منابع :

الذريعة , 4/330; معجم الدراسات القرآنيه عند الشيعة الاماميه , 75; احياء الداثر, 179.

 

 

 

الدر الثمين فى اسرار الانزع البطين

اثر شيخ تقى الدين ( م ح 955 ق ) فرزند عبداللّه حلبى , از علماى شيعه .اين تفسير منتخب از كتاب مشارق انوار اليقين و تفسير الدر الثمين شيخ رجب برسى مى باشد كه شامل پانصد آيه از آيات قرآن كريم است كه در فضائل حضرت اميرالمؤمنين على بن ابى طالب (ع ) و خاندان عصمت و طهارت مى باشد.و نيز مفسر قوائد ديگرى به آن افزوده است و نام آن را الدر الثمين فى اسرار الانزع البطين نهاده .
نسخه اى از اين تفسير را ميرزا عبداللّه افندى در قريه تيمجان گيلان مشاهده كرده است .نـسـخـه اى ديگر مورخه 1010 ق از مخطوطات كتابخانه شيخ محمد سماوى در نجف بوده كه از نظر شيخ آقابزرگ تهرانى گذشته است .

منابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 34; الذريعة الى تصانيف الشيعة , 8/65; رياض العلماء 2/307.

 

 

 

تفسير آية الكرسى

اثـر شيخ شمس الدين محمد ( م 942 يا 957 ق ) فرزند احمد خفرى حكيم و مفسر محقق , از ائمه فتوى و هيئة و نجوم و شاگرد صدرالدين محمد دشتكى ( م 903 ق ). تـفـسـير مورد بحث در بيان و شرح و خواص آية الكرسى است كه مفسر با مذاق فلسفى خويش به تفسير آن پرداخته است و آنرا مرتب نموده بر يك مقدمه و دو مقصد و نيز در اول آن سه مطلب را بيان مى نمايد.
شـيـخ آقـابزرگ تهرانى نسخه مورخه 1093 ق را در كتابخانه شيخ جعفر سلطان العلماء در تهران مشاهده كرده است .

مـنابع :

تحفه سامى , 49; احياء الداثر من القرن العاشر, 217; تتميم امل المل , 64; الذريعة , 4/331; مجالس المؤمنين , 2/233; مفسران شيعه , 137.

 

 

 

التكميل الشاف فى معانى الكشاف

اثـر شـيخ سراج الدين محمد ( م 957 ق ) فرزند يحيى معروف به تميمى بصرى و بهران زيدى , از علماى زيديه و متكلمين و مفسران يمن .اين تفسير در شش جلد بزرگ به زبان عربى است .مفسر آن را عمدتا بر مبناى دو تفسير يعنى تفسير الكشاف جاراللّه زمخشرى ( م 538 ق ) و تفسير ابن كثير تدوين كرده است .
سپس به مناسبت هر آيه از آيات قرآن روايات و احاديثى نقل كرده و نكات و فوائدى بر وفق مشرب زيدى خود بر آن افزوده است .جلد اول مورخه 999 ق ( شماره 173 ) در كتابخانه الجامع الكبير صنعاء موجود است .

مـنـابـع :

الاعـلام , 7/140; ايـضـاح المكنون , 1/269; البدر الطالع بمحاسن من بعد القرن السابع , 2/278; معجم المؤلفين , 12/109; مؤلفات الزيدية , 1/323; هدية العارفين , 6/243.

 

 

 

تفسير شهيد ثانى

اثـر شـيـخ زين الدين ( 911 – شهيد 966 ق ) فرزند نورالدين على عاملى معروف به شهيد ثانى , از اركان طائفه جعفريه و اعاظم علماى شيعه .تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و شيوه روائى و كلامى است .
مـفسر در اين اثر به بيان معنى و شرح مبسوط بسمله سپس به تفسير آيه ( و السابقون الاولون من المهاجرين و الانصار و الذين اتبعوهم باحسان ) پرداخته و در 940 ق از تاليف آن فراغت يافته است .نسخه هاى اين تفسير امروزه در دست مى باشد.

مـنـابع :

احياء الداثر من القرن العاشر, 90; اعيان الشيعة , 7/143; امل المل , 1/92; الذريعة , 4/327; ريـاض الـعـلماء, 2/365; الاعلام , 3/64; الكنى و الالقاب , 2/381; لؤلؤة البحرين , 28; معجم رجال الحديث , 7/372.

 

 

 

خواص اليات

اثر شيخ احمد ( زنده در 972 ق ) فرزند محمد تميمى قزوينى , از علماى عصر صفوى .اين تفسير در يك جلد به زبان فارسى و شيوه روائى و كلامى است .و در پايان تفسير خود نظما به شرح خواص اسماءاللّه تعالى پرداخته است .سال فراغت از تاليف سنه 972 ق مى باشد.
نـسـخـه اى از ايـن كـتـاب نـزد سيد ابوالقاسم رياضى خوانسارى در نجف از نظر صاحب الذريعة گذشته است و نسخه اصل در كتابخانه وقفى شيخ محمد صالح قزوينى در كربلا موجود است .

مـنـابـع :

احـياء الداثر من القرن العاشر, 10; الذريعة , 7/270; معجم الدراسات القرآنيه عند الشيعة الامامية , 152.

 

 

 

تفسير شاهى

[ تـفـسـير آيات الاحكام ], اثر امير ابوالفتح ( م 976 يا 978 ق ) فرزند ميرزا محمد على معروف به امير محذوم حسينى جرجانى , از فقهاى اماميه .پـدرش امـيـر مخدوم سنى مذهب و صاحب كتاب نواقص الروافض بود ولى امير مخدوم به تشيع گرويد.او سبط شمس الدين محمد معروف به سيد شريف جرجانى است .
تـفـسير مورد بحث به زبان فارسى در بيان آيات احكام و فقه قرآن و شامل شرح معانى مفردات و اعراب آيات و نقل احاديث و روايات مرويه از ائمه اطهار (ع ) مى باشد.و به امر شاه طهماسب صفوى تاليف گرديده لذا به تفسير شهى شهرت دارد.

نـسـخه اى از عصر مؤلف ( 974 ق ) از مخطوطات كتابخانه آستان قدس رضوى ( شماره 1252 ) است , كه نيز اهدائى نادرشاه افشار مى باشد.و دو نسخه ديگر به شماره 1251 و 1253 محفوظ در همان كتابخانه است .ايـن تـفسير در 1380 ق به اهتمام حاج ميرزا ولى اللّه اشراقى سرابى در دو مجلد در تبريز به چاپ رسيده است .

مـنـابـع :

احـيـاء الداثر من القرن العاشر, 176; فهرست كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى , 1/441; رياض العلماء, 5/486; مفسران شيعه , 121; الذريعة , 1/41, 4/277.

 

 

 

 

منهج الصادقين

اثـر مـولـى فـتح اللّه ( م 988 ق ) فرزند شكراللّه معروف به ملا فتح اللّه كاشى , از مفسران و علماى شيعى .مفسر از برجستگان علماى دربار شاه طهماسب صفوى بود تاريخ وفات او را 988 ق ضبط كرده اند كـه مـطابق است با كلمه ملاذ الفقهاء و يكى از شعرا ماده تاريخ وفات مفسر را در قطعه اى چنين سروده است : فقها را چو ملاذى بجز آن قدوه نبود بهر تاريخ نوشتند ملاذ الفقهاء تفسير مورد بحث به زبان فارسى در پنج جلد مى باشد كه نسخه مورخه 983 ق از اين كتاب از مخطوطات كتابخانه آستان قدس ( شماره 1558 ) مى باشد.اين تفسير مكررا به چاپ رسيده است .

چاپ آخر آن در ده مجلد به تحقيق ابوالحسن شعرانى با مقدمه ناشر ( اسلاميه ) در سالهاى 1340 – 1341 ش بـه شيوه حروفى و مجدد در ده مجلد در تهران به سال 1351 ش به تحقيق على اكبر غفارى با مقدمه و پاورقى ابوالحسن مرتضوى از سوى همان ناشر تجديد طبع يافته است .
مـلا فتح اللّه كاشانى تفسيرهاى ديگرى از اين قرار دارد:

1) زبدة التفاسير, به زبان عربى بعد از دو تفسير ديگرش نگاشته و نسخه اى از آن در كتابخانه آستان قدس رضوى ( شماره 11223 ) موجود است .
2) خلاصة المنهج , يا خلاصة منهج الصادقين , در سه جلد كه خلاصه تفسير بزرگ منهج الصادقين و به زبان فارسى نوشته است و اكنون 20 جلد از آن در كتابخانه آستان قدس موجود است .
اين كتاب در تهران و تبريز مكررا چاپ شده است كه چاپ اخير آن به تصحيح شادروان ابوالحسن شعرانى در 6 مجلد توسط انتشارات اسلاميه انجام و منتشر گرديده است .
3) ترجمه قرآن , كه ترجمه بعضى از آيات قرآن به زبان فارسى است .

مـنـابـع :

احـيـاء الـداثـر من القرن العاشر, 177; اعيان الشيعة , 8/393; الذريعة , 23/193; روضات الجنات , 5/345; رياض العلماء, 4/318; فهرست كتب خطى كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى , 566, 1/583; كـشـف الـحـجب و الاستار عن اسماء الكتب , 568; معجم الدراسات القرآنية , 293; مفسران شيعه , 132.

 

 

 

 

الدر النظيم فى خواص القرآن العظيم

اثر مجهول المؤلف از مفسران شيعه در عصر صفوى ( م ح 990 ق ). شيخ آقابزرگ تهرانى در الذريعة مى نويسد اگرچه در مقدمه تفسير الدرالنظيم فى خواص القرآن العظيم ( به زبان فارسى ) آن را به ابوالسعادات عفيف الدين عبداللّه يافعى تميمى ( 668 – 768 ق ) نسبت داده و مدعى است كه خود مؤلف آن را به فارسى ترجمه كرده است .ولى پس از تطبيق آن با تفسير عربى وى بطور قطع برمى آيد كه ترجمه اصل عربى نيست .

چون از اول فصل خواص سوره حجرات تا پايان كتاب تفسير عربى هفت صفحه است اما در تفسير فـارسـى از اول سوره حجرات تا پايان كتاب سى و يك صفحه مى باشد با اينكه صفحات فارسى به قطع بزرگ تر است .همچنين خيلى بعيد به نظر مى رسد كه يافعى تاليفات فارسى داشته باشد.

زيـرا يـافـعى از مردم يمن است و تمام عمر خويش را در حجاز و شام و قاهره سپرى كرده است و آموختن فارسى در اين بلاد دشوار است .چنانچه فرض كنيم اين امكان هم بود سبك نگاشته اين تفسير با قرن هشتم انطباق ندارد و از نظر ادبـى بـه سـبك صفوى نزديك تر مى باشد و همچنين در اصل عربى يافعى رواياتى از حضرت امام رضا (ع ) ياد نكرده است ولى در تفسير فارسى در فصل ذكر خواص اسماء الحسنى اين جمله مكررا آمده است .

و حضرت امام على بن موسى الرضا (ع ) فرموده و همچنين در اصل عربى به نقل از البرق اللامع غـسائى و از كتاب فواتح السور غزالى و كتاب مستوجبة المجاهد و شفاء الصدور و ديگر منابع زياد نقل شده كه در ترجمه فارسى آن از منابع مطلقا بهره نگرفته است .آنـچـه كـه مـسلم است اين تفسير فارسى الدرالنظيم فى خواص القرآن العظيم از يافعى نيست و مفسر آن از علماء و مفسران عصر صفوى مى باشد.
همچنين اين تفسير غير از ترجمه الدرالنظيم شيخ احمد سكاكى طبسى است كه آن را در 926 ق به فارسى ترجمه كرده است .امروزه نسخه هايى از اين تفسير در دست است و در 1311 ق در بمبئى چاپ سنگى گرديده است .

مـنابع :

الذريعة , 8/83; فهرست كتابهاى چاپى فارسى , خانبابا مشار, 2/2103; مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى , 3/941.

 

 

 

زبدة البيان فى براهين احكام القرآن

اثـر شـيـخ احـمد ( م 993 ق ) فرزند محمد اردبيلى معروف به مقدس اردبيلى , از مشاهير علما و فقهاى اماميه .اين تفسير در يك مجلد به زبان عربى و شيوه روائى و اختصاص به آيات فقهى و احكام قرآن دارد.و آن را به ترتيب كتب فقهيه بر هجده كتاب تنظيم نموده طورى كه آغاز آن كتاب طهارت و پايان آن كتاب قضاء و شهادات است .

مـفـسـر در حكم و تفسير آيات احكام از احاديث و روايات ائمه معصومين (ع ) بهره بسيار گرفته است .و بـه فقه و نيز در آغاز تفسير خويش , جهت تيمن , به تفسير سوره فاتحه پرداخته است و اين اثر از كتب معتبر آيات احكام مى باشد كه مورد توجه علماى اماميه بوده و حواشى بسيارى بر آن نگاشته شـده از جمله : حاشيه فيض كاشانى ( م 1091 ق ) و حاشيه ملا عبدالفتاح تنكابنى ( م 1124 ق ) و حـاشيه سيد نعمت اللّه جزائرى و حاشيه ميرزا فضل اللّه استرآبادى و ديگران و همچنين اين تفسير به فارسى ترجمه شده و سيد محمد سعيد طباطبائى قهبائى ( 1012 – 1092 ق ) شرح مبسوطى به نـام مـفاتيح الاحكام بر آن نگاشته است مفسر مباحث خويش را در هر كتاب از اين تفسير در چند بـخش تقسيم نموده سپس آيه هاى هر بخش را گردآورى كرده و در هر مبحثى عنوان مى كند و نيز بعضى از مباحث مانند كتاب الصوم و كتاب الخمس را در يك عنوان تفسير نموده است .وى احتمالا از كتاب كنزالعرفان فاضل مقدام ( م 826 ق ) بسيار بهره مند شده است .

نـسـخـه هـاى خـطى ايـن تـفـسير شايع است از جمله شانزده نسخه در كتابخانه آستان قدس ( شماره هاى 1208 و 1209 ) و پنج نسخه در كتابخانه آيت اللّه مرعشى در قم موجود است .
اين تفسير نخستين بار در 1305 ق چاپ سنگى شده است .و در 1386 ق به تحقيق محمدباقر بهبودى تصحيح و طبع گرديده است .همچنين نسخه اى از ترجمه قديمى اين اثر ( قبل از 1240 ق ) در كاظمين در كتابخانه سيد حسن صدر كاظمى محفوظ است .

مـنـابـع :

احـيـاء الداثر, 8; اعيان الشيعة , 3/80; امل المل , 2/23; الذريعة , 12/21; روضات الجنات , 1/79; ريـاض الـعلماء, 1/56; فهرست كتابخانه مدرسه سپهسالار, 1/83; فهرست الفبائى كتابخانه مـركـزى آستان قدس , 295; فهرست كتابخانه مرعشى قم , 8/377; لؤلؤة البحرين , 148; مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى , 1/461.

 

 

 

 

آيات الاحكام

اثر شيخ ملا محمد بن حسن طبسى ( م ق 993 ق ) از فقهاى اماميه و مفسران شيعه .اين اثر در يك جلد و به زبان عربى است .مـفـسـر آن را بـه شرح و بيان و تفسير آيات فقهيه قرآن اختصاص داده و بر اساس كتب فقهيه از طهارت تدوين نموده و پايان آن باب قضاء و شهادات مى باشد.

نـسـخه اى از اين تفسير نزد مقدس اردبيلى ( م 993 ق ) موجود بوده است و آن را از منابع تفسير خود زبدة البيان فى براهين احكام القرآن قرار داده است و از آن در ابواب مختلف نقل نموده است .

اين تفسير غير از زبدة البيان در آيات قصص قرآن طبسى مى باشد كه در سال 1083 ق تاليف كرده است .شيخ آقابزرگ تهرانى در الذريعة نسخه اى را در كتابخانه مركزى آستان قدس رضوى معرفى كرده است .

منابع :

الذريعة , 1/43; معجم الدراسات القرآنية عند الشيعة الامامية , 3; مفسران شيعه , 136.

 

تفسير و تفاسير قرآن //عبدالحسين شهيدى صالحى

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
-+=