عصاى حضرت موسی (ع) كشف الأسرار و عدة الأبرار

عصاى موسى شاخى بود از مورد بهشت كه آدم با خود آورده بود، و پس از آدم پيغامبران بميراث مى‏بردند تا به شعيب پيغامبر رسيد و شعيب بموسى داد. و بالاى آن ده گز بود و سر آن دو شاخ بود، بشب تاريك هر دو شاخ مى‏افروختى چنانك دو قنديل، و كارهاى موسى بسى در آن بسته بود و معجزها بر آن ظاهر شد.

ابن عباس گفت- موسى را بجاى چهار پاى بود آن عصا كه زاد و مطهره و قماشى كه داشتى بر آن نهادى، چون شب در آمدى موسى را پاسبانى كردى، و حشرات زمين چون مار و كژدم و غير آن از وى باز داشتى، اگر گرگ در گله افتادى چون سگى گشتى پيش گرگ باز شدى، اگر موسى را دشمن پديد آمدى چون مرد جنگى با آن دشمن جنگ كردى، چون موسى بسر آب چاه رسيدى با وى دلو و رسن نبودى آن عصا وى را چون دلو و رسن شدى تا آب بدان بيرون كردى، اگر موسى را آرزوى ميوه خاستى عصا بزمين فرو بردى آن ميوه كه آرزوى وى بودى از آن پديد آمدى، ازين عجب تر كه موسى را چون رفيق مونس بودى اندوه و شادى خود با وى بگفتى، سبحان المقدر كيف يشاء سبحانه.

فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ موسى را گفتيم- عصاء خويش بر سنگ زن تا چشمه‏ هاى آب از آن روان شود. وهب بن منبه گفت سنگى مخصوص نبود كه عصا بر هر سنگ كه زدى آب از آن روان شدى، بنى اسرائيل گفتند اگر موسى عصا گم كند ما از تشنگى بميريم فرمان آمد كه- لا تقر عنّ الحجارة و لكن كلّمها تطعك لعلّهم يعتبرون- نيز عصا بر سنگ مزن، يا موسى سنگ را فرمان ده تا آب بيرون دهد.

موسى چنين ميكرد. ايشان گفتند- كيف بنا لو افضينا الى الرمل و الارض الّتى ليست فيها حجارة- اگر بر يك استانى فرود آئيم كه سنگ نبود ما آب از كجا آريم؟ فرمان آمد كه يا موسى اكنون كه چنين ميگويند سنگى با خود ميدار تا آنجا كه فرود آئيد شما را آب دهد.

ابن عباس گفت- سنگى بود مخصوص و معين كه موسى از طور برگرفته بود و با خود آورده چندان كه سر آدميى يا سر گوسپندى از رخام، در آن گوشه جوالى افكنده، هر گه كه ايشان آب خواستندى بيرون آوردى.

و آن سنگ چهار سوى بود چون عصا بر آن زدى از هر سويى سه جوى روان گشتى، هر سبطى را جداگانه جويى تا با يكديگر از بهر آب درنه ‏شورند و بر هم نياويزند، اينست كه رب العالمين گفت:- فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ‏- هر سبطى ميدانست كه جوى ايشان كدامست، هر روزى ششصد هزار نفر از آن سنگ آب خوردندى. پس از آنك آب خورده بودندى موسى ديگر باره عصا بر سنگ زدى تا خشك شدى و آب در وى پنهان گشتى.

 

کشف الأسرار و عده الأبرار رشید الدین میبدى سوره بقره آیه ۵۷-۶۱