.

فرمایشات حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله مورد قرآن

حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله :
«قرآن، ظاهری دارد و باطنی، و باطن آن هم باطنی دارد، تا هفت باطن» یا «تا هفتاد باطن» المیزان فى تفسیر القرآن، ج ۱
حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله :
خانه اى که در آن قرآن فراوان خوانده شود، خیر آن بسیار گردد و به اهل آن وسعت داده شود و براى آسمانیان بدرخشد چنان که ستارگان آسمان براى زمینیان مى درخشند. کافى ج۲، ص۶۱۰
حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله :
این قرآن میهمانی ویژه خداوند است پس تا آنجا که توان دارید از این ضیافت بهره ببرید. مجمع البیان ۱/۱۶
حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله :
خداوند قلبی را که قرآن را در خود جای داده باشد، عذاب نمی کند . امالی طوسی ۱/۶
حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله :
براستی این قلبها زنگار می گیرد، همان طور که آهن زنگار می گیرد، جلای قلب ها قرائت قرآن است . ارشاد القلوب / ۷۸
حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه وآله :
گروهی از آن حضرت پرسیدند که یا رسول‌الله(ص)، چرا قرائت ما همچون قرائت شما نیست؟ ما وقتی قرآن را از شما می‌شنویم چیزهایی را می‌بینیم و درک می‌کنیم که به هنگام قرائت خودمان، نمی‌بینیم و درک نمی‌کنیم! حضرت در پاسخ، باز هم به کیفیت دو قرائت اشاره کردند و فرمودند که قرائت من زمینه‌ساز تدبر است، اما قرائت شما به گونه‌ای است که این امکان‌پذیر را به شما نمی‌دهد.(بحار‌الانوار، ۹۲/ ۲۰۷)
اسلاید قبلی
اسلاید بعدی

کیفیّت نزول وحى بر رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم

تلمیذ: راجع به کیفیّت نزول وحى به رسول الله صلّى الله علیه و آله و سلّم است. آیا در هنگام وحى آیات قرآنیّه بر رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم و نزول آیات و اوامر و نواهى الهیّه، همیشه حال پیغمبر تغییر مى‏کرده؛ و از حال عادى خارج مى‏ شده ‏اند؛ و یا آنکه در بعضى از اوقات حال رسول خدا تغییر مى‏کرده است؟ چون در اثر وارد است که در حال وحى رنگ پیغمبر زرد و یا سفید مى‏شد؛ و بدن آن حضرت سنگین مى ‏شد؛ و مانند شخص بى ‏هوش و بى‏حال درمى‏ آمدند.

و آیات الهیّه ‏اى را که نازل مى‏ شده است؛ آیا در حال افاقه براى مردم  و براى کتّاب وحى مى‏خوانده ‏اند؛ یا در همان حالت غیر عادى؟ و آیا کتّاب وحى پیوسته ملازم  آن حضرت بوده ‏اند و فورا وحى را مى ‏نوشته ‏اند یا بعدا؟

و آیا نزول وحى بتوسّط جبرائیل بوده؛ و یا خود حضرت حقّ بدون واسطه و حجاب بر آن حضرت تجلّى مى‏ نموده است؟

  ادامه مطلب

master_groph_22-7_16

حدیث قدسی

خداوند متعال می‌فرماید: اهل اطاعت من در مهمانی من‌اند، اهل شکر و سپاس من در دیدار من‌اند، اهل ذکر و یاد من در نعمت من‌اند، امّا اهل معصیت و نافرمانی من، آنان را هم از رحمت خویش ناامید نمی‌کنم. اگر توبه کنند، من دوستدار آنان هستم، اگر بیمار شوند، من طبیب آنان هستم و با سختی‌ها و مصیبت‌ها آنان را درمان می‌کنم، تا آنها را از گناهان و عیب‌ها پاک سازم.الجواهر السنیّه، ص ۲۸۶.

حدیث قدسی درمورد اخلاص

خداوند مى فرماید: اخلاص، رازى از رازهاى من است که آن را در دل هریک از بندگانم که دوست داشته باشم، بـه ودیعت مى گذارم.المحجّه البیضاء، ج ۸، ص ۱۲۵.

بیانات ائمه علیهم السلام درمورد قرآن

قال علی علیه السلام :

فیهِ رَبیعُ القُلوبِ وَیَنابیعُ العِلمِ وَ ما لِلقَلبِ جِلاءٌ غَیرُهُ .

قرآن بهار دل ها و چشمه های دانش است و دل را جز به وسیله آن جلایی نیست .

                                             نهج البلاغه خطبه ۱۷۶

اِنَّ القُرآنَ ظاهِرُهُ اَنیقٌ وَ باطِنُهُ عَمیقٌ .

ظاهر قرآن شگفت انگیز و زیبا و باطنش ژرف و عمیق است .

                                              اصول کافی ۲/۵۹۹

اَلبَیتُ الَّذی یُقرَآُ فیهِ القُرآنُ وَ یُذکَرُ اللهُ – عَزَّ وَ جَلَّ – فیهِ تَکثُرُ بَرَکَتُهُ وَ تَحضُرُهُ المَلائِکهُ وَ تَهجُرُهُ الشَّیاطینُ .

خانه ای که در آن قرآن خوانده شود و خدا را به یاد آرند، برکتش فزونی یابد و فرشتگان به آن خانه درآیند و شیاطین از آن دوری جویند .                        

  اصول کافی ۲/۶۱۰

«حُبِّبَ إِلَیَّ مِنْ دُنْیاکمْ ثَلَاثٌ تِلاوَهُ کِتَابِ اللهِ وَ النَّظَرُ فِی وَجهِ رَسولِ اللَّهِ وَ الاِنفَاقُ فِی سَبیلِ اللَّهِ؛

از دنیای شما سه چیز محبوب من است: تلاوت کتاب خدا (قرآن) و نگاه به چهرۀ رسول خدا(ص) و انفاق در راه خدا.»

 نهج الحیاه ، ح ۱۶۴ 

 مَن لَم یَعرِفِ الحَقَّ مِنَ القُرآنِ لَم یَتَنَکَّبِ الفِتَنَ؛
هر کس حقیقت را از طریق قرآن نشناسد، از فتنه‌ها برکنار نمی‌ماند.

محاسن، ج۱، ص۲۱۶

مَن قَرَاَ القُرآنَ وَ هُوَ شابٌّ مُؤمِنٌ اِختَلَطَ القُرآنُ بِلَحمِهِ وَ دَمِهِ وَ جَعَلَهُ اللّه عَزَّوَجَلَّ مَعَ السَّفَرَهِ الکِرامِ البَرَرَهِ ، وَ کانَ القُرآنُ حَجیزا عَنهُ یَومَ القیامَهِ ؛
هر جوان مؤمنى که در جوانى قرآن تلاوت کند، قرآن با گوشت و خونش مى‌آمیزد و خداوند عزّوجلّ او را با فرشتگان بزرگوار و نیک قرار مى‌دهد و قرآن نگهبان او در روز قیامت، خواهد بود.

کافى(ط-الاسلامیه) ج ۲، ص ۶۰۳

لا تَطلُبُوا الهُدی فی غَیرِالقُرآنِ فَتَضِلّوا.

هدایت را جز از قرآن مجویید که گمراه خواهید شد .

  امالی صدوق /۴۳۸

چه دانستم

من چه دانستم که مادر شادى رنج است، و در زیر یک ناکامى هزار گنج است؟

من چه دانستم که آرزو برید وصالست؛ و زیر ابر جود، نومیدى محالست؟!

من چه دانستم که آن مهربان چنان بردبار است که لطف و مهربانى او گنهکار را بیشمار است؟!

من چه دانستم که آن ذو الجلال چنان بنده نواز است، و دوستان را برو چندین ناز است؟!

من چه دانستم که آنچه من میجویم میان روح است، و عزّ وصال تو مرا فتوح است؟!.

خواجه عبدالله انصاری

تاریخچه جمع آوری قرآن بیانات علامه طباطبایی

و أمّا راجع به جمع‏ آورى قرآن چون در زمان ابو بکر جنگ یمامه پیش آمد و بیش از چهارصد نفر از قاریان قرآن در آن جنگ کشته شدند، و احتمال مى ‏رفت که اگر یکى دو جنگ دیگر پیش آید و بقیّه قاریان در آن کشته شوند، بکلّى قرآن از بین برود؛ چون قرآن هنوز تدوین نشده بود. لذا در زمان ابو بکر زید بن ثابت مأمور به تألیف و جمع ‏آورى قرآن شد و قرآن در این زمان جمع‏ آورى شد؛ تا زمان عثمان که در قرائت قرآن بواسطه اختلاف قرائات، اختلاف بسیارى در کیفیّت خواندن قرآن پیش آمده بود.

عبد الله بن مسعود به عثمان نوشت: بیائید و به درد قرآن برسید زیرا قرآن بواسطه کثرت اختلاف قرائت در شرف زوال است؛ و وضع قرائت قرآن اختلال پیدا کرده است؛ و عثمان هم باین سخنان ابن مسعود ترتیب اثر داد و به مرحله اعتبار گذاشت؛ و دستور داد قرآن‏هاى مختلفى را که نوشته بودند و در قرائات با هم مختلف بودند؛ همه را به مدینه آوردند و در مکانى جمع کردند و مانند تلّى شده بود.

این قرآن‏ها که روى لوح‏هاى تخته‏ ئى و از پوست آهو و روى استخوان کتف گاو و روى کاغذ نیز نوشته شده بود حجم بزرگى را تشکیل مى‏ دادندادامه مطلب