**مطالب بيان السعادة

حَوارِيُّونَ‏ _ ترجمه بیان السعاده فى مقامات العباده سلطان محمد گنابادی«سلطانعلیشاه»

حَوارِيُّونَ‏

فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسى‏ مِنْهُمُ الْكُفْرَ قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (52)

قالَ‏ الْحَوارِيُّونَ‏ حواريّين گفتند، وجه تسميه آنان ازاين‏روست كه آنان لباس مى ‏شستند و لباس‏ها را سفيد مى‏كردند، روايت شده است كه آنان پيرو عيسى بودند و دوازده نفر بودند و هر وقت گرسنه مى ‏شدند مى‏ گفتند يا روح اللّه گرسنه شديم، پس او دستش را به زمين مى‏زد، خواه زمين صاف يا كوه، پس براى هر يك از آنان دو عدد نان از زمين خارج مى‏شد و آن را مى‏خوردند.

و هرگاه تشنه مى‏شدند مى‏گفتند يا روح اللّه ما تشنه شديم، پس دستش را بر زمين مى‏زد چه بر زمين صاف يا كوه و از آنجا آب بيرون مى‏آمد و مى‏نوشيدند.

آنها گفتند: يا روح اللّه از ما برتر هم كسى هست؟ كه هر وقت بخواهيم ما را مى‏ خورانى و هر وقت بخواهم ما را مى‏ نوشانى، و ما به تو ايمان آورديم و پيرو تو شديم، گفت: برتر از شما كسانى هستند كه با دست خود كار مى‏كنند و از كسبشان مى‏خورند، در نتيجه اين سخن، از آن پس، آنان لباس مى‏ شستند و دستمزد مى‏گرفتند، و يا از آن جهت حواريّون گفتند كه لباس سفيد مى‏كردند يا اينكه آنان انصار و ياران او بودند، زيرا حوارىّ بر ناصر و بر يارى ‏دهنده انبيا اطلاق مى‏شود، يا اينكه آنان سفيدكننده قلب‏ها بودند، و خودشان اخلاص داشتند و خالص بودند و ديگران را نيز از پليدى گناهان خالص مى‏كردند.

و اصل آن «حوار» است و ياء مشدّد از جهت مبالغه به آن متّصل شد، و گويا در اين معانى بدون ياء استعمال نشده است.

نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ‏ توافق در جواب اقتضا مى‏كرد كه بگويند: «ما انصار تو هستيم به سوى خدا» ولى از آن عدول كردند از جهت اشعار به اينكه يارى كردن او يارى كردن خداست و لذا گفتند ما يارى ‏كنندگان خدائيم.

آمَنَّا بِاللَّهِ‏ به خدا ايمان آورديم، اين عبارت استيناف بيانى است در مقام تعليل يا براى بيان كردن حال آنان است.

وَ اشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏ يعنى شهادت بده كه ما فرمانبردار و مطيع هستيم، يا اينكه مقصود از ايمان اذعان و مقصود از اسلام بيعت عامّه است، يا مقصود از ايمان و اسلام هر دو بيعت عامّه نبوى و قبول دعوت ظاهرى است، سپس از خطاب به عيسى (ع) سخن را گردانده و خدا را خطاب كردند و گفتند:

رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ (53)

ترجمه تفسير بيان السعادة فى مقامات العبادة، ج‏3، آل عمران آیه۵۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
-+=