أَرْذَلِ الْعُمُرِ در قرآن كشف الاسرار و عدة الأبرار
«وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ» اى اوجدكم و لم تكونوا شيئا- معنى آنست كه شما هيچيز نبوديد كه اللَّه تعالى شما را بيافريد و از عدم در وجود آورد، «ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ» پس بميراند شما را چون روزگار عمر شما برسد و اجل در رسد، كس باشد كه مرگ وى در حال طفوليّت بود و كس باشد كه در جوانى و كس باشد كه در ابتداى پيرى، «وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ» و كس باشد از شما كه او را با ارذل العمر برند، و ارذل العمر أرداه يعنى الى الخرف الّذى ينقص عقله.
وكان من دعاء النبى (ص):«و اعوذ بك ان أرد الى ارذل العمر»
«وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلى أَرْذَلِ الْعُمُرِ» بر لسان اهل معرفت و بر ذوق جوانمردان طريقت ارذل العمر آنست كه بنده را در عنفوان شباب وقتى خوش بود و ارادتى تمام و روزگارى مساعد و صحبتى نيكو، چون روزگارى در استقامت برين صفت برود آن گه ناگاه او را فترتى افتد و آن عقد ارادت فسخ كند و روى در دنيا آرد و از حطام دنيا جمع كند، سالكان راه حقيقت آن را ارذل العمر دانند و در طريقت خويش آن را ردّت شمرند.
ابو بكر صدّيق از اينجاگفته: طوبى لمن مات فى النأنأة- خنك مر آن بنده اى كه در ابتداء ارادت با تازگى دل و صفاى وقت و روزگار مساعد از دنيا برود كه در درنگ روزگار تغيير احوال مىافتد و در صفا كدر مى آميزد
كشف الأسرار و عدة الأبرار رشيد الدين ميبدى سورة النحل آیه ۶۸-۷۷