تفسیر ابن عربى(رحمه من الرحمن) سوره التوبه آیه۶۱-۱۲۹

[سوره التوبه (۹): الآیات ۶۱ الى ۶۷] وَ مِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَ یَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَیْرٍ لَکُمْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ یُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ رَحْمَهٌ لِلَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ الَّذِینَ یُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۶۱) یَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَکُمْ لِیُرْضُوکُمْ وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ یُرْضُوهُ إِنْ کانُوا مُؤْمِنِینَ (۶۲) أَ …
ادامه ی نوشته تفسیر ابن عربى(رحمه من الرحمن) سوره التوبه آیه۶۱-۱۲۹

تفسیر ابن عربى(رحمه من الرحمن) سوره التوبه آیه ۱- ۶۰

(۹) سوره التوبه مدنیّه اختلف الناس فی سوره التوبه، هل هی سوره مستقله کسائر سور القرآن؟ أو هل هی و سوره الأنفال سوره واحده؟ فإنهم کانوا لا یعرفون کمال السوره إلا بالفصل بالبسمله، و لم یجى‏ء هنا، فدل أنها من سوره الأنفال و هو الأوجه. و إن کان لترک البسمله وجه، و هو عدم المناسبه …
ادامه ی نوشته تفسیر ابن عربى(رحمه من الرحمن) سوره التوبه آیه ۱- ۶۰