وصف اصحاب صفّه كشف الأسرار و عدة الأبرار

اينست كه مصطفى (ص) گفت:«كلّ نسب و سبب ينقطع الّا نسبى و سببى»، قرابت دين است كه سيّد (ص) اضافت با خود كرد، و دين‏داران را از نزديكان و خويشان خود شمرد، بحكم اين آيت ورد هر كه روى بعبادت اللَّه آرد و بر وظائف طاعات مواظبت نمايد و بنعت مراقبت بر سرورد و وقت نشنيد چنان كه با كسب و تجارت نپردازد و طلب معيشت نكند، كما قال تعالى: لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ‏ او را بر مسلمانان حق مواساة واجب شود تا او را مراعات كنند و دل وى از ضرورت قوت فارغ دارند.

چنان كه رسول خدا كرد با اصحاب صفّه: قومى درويشان بودند كه در صفّه پيغامبر وطن داشتند و صفّه پيغامبر جايى است به مدينه كه آن را قبا خوانند از مدينه تا آنجا دو فرسنگ است. رسول خدا روزى ما حضرى در پيش داشت و بعضى اهل بيت خويش را گفت لا اعطيكم و ادع اصحاب الصفّة تطوى بطونهم من الجوع، اين اصحاب صفّة چهل تن بودند، از دنيا يكباركى اعراض كرده و از طلب معيشت برخاسته، و عبادت و ذكر اللَّه پرداخته، و بر فتوح تجريد روز بسر آورده و بيشترين ايشان برهنه بودند خويشتن را در ميان ريگ پنهان كرده.

چون وقت نماز بودى آن گروه كه جامه داشتند نماز كردندى، آن گه جامه بديگران دادندى و اهل مذهب تصوّف از طريقت ايشان گرفته ‏اند، از دنيا اعراض كردن و از راه خصومت برخاستن و بر توكّل زيستن و بيافته قناعت كردن و آز و حرص و شره بگذاشتن.

کشف الأسرار و عده الأبرار رشید الدین میبدى سوره الرّوم آیه۳۸ –۶۰