توبه وحشی قاتل حمزه سید الشهدا كشف الأسرار و عدة الأبرار

قوله تعالى: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ‏ الآية- كلبى گفت: اين آيت در شأن وحشى بن حرب و اصحاب وى فرو آمد. چون حمزه را بكشتند، و به مكه بازگشتند، پشيمان شدند بآنچه كردند. فراهم آمدند،

و نامه‏ اى نبشتند بر رسول خدا (ص) كه: چنين كارى بدست ما رفت، و ما از آن پشيمان شديم، و خواستيم كه در اسلام آئيم، لكن از تو شنيده بوديم به مكه، كه اين آيت ميخواندى: وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لا يَزْنُونَ‏، اگر مسلمان كسى است كه شرك و قتل و زنا در بار وى نبود، پس ما اين همه دربار داريم و كرده‏ ايم، اگر نه اين آيت بودى ما اتّباع تو كردمانى و باسلام در آمديمى.

پس اين آيت فرو آمد كه: إِلَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً. رسول خدا اين آيت به وحشى و اصحاب وى فرستاد، تا برخواندند. ايشان گفتند: اين شرط دشخوار است كه اللَّه گفت: وَ عَمِلَ عَمَلًا صالِحاً. ترسيم كه عمل صالح از ما نيايد، آن گه از اهل اين آيت نباشيم.

ربّ العالمين در تخفيف بيفزود، و اين آيت فرستاد: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ. رسول خدا (ص) اين آيت بايشان فرستاد، و بر خواندند و گفتند: ترسيم كه از اهل مشيّت نباشيم، يعنى كه اللَّه ميگويد فرود از شرك، گناه آن كس آمرزيم كه خود خواهيم. ترسيم كه ما از ايشان‏ نباشيم كه اللَّه خواهد كه ايشان را بيامرزد.

ربّ العالمين در كرم بيفزود و اين آيت اميدوار بايشان فرو فرستاد: قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً. وحشى و اصحاب وى چون اين آيت برخواندند، برسول خدا شدند، و مسلمان گشتند. رسول خدا (ص) اسلام از ايشان بپذيرفت.

آن گه گفت:«يا وحشى! أخبرنى كيف قتلت حمزة»؟

وحشى قتل حمزه با وى بگفت. رسول خدا دلتنگ شد، گفت:«غيّب وجهك عنّى»

روى از من بپوش، و با من منشين. وحشى بعد از آن به شام رفت، و آنجا ميبود تا از دنيا بيرون شد.

كشف الاسرار و عدة الأبر سوره النساء-116